Hoe stop je met #piekeren en #stress in je hoofd? 

Denk niet zo door, terug naar de basis en blijf bij de feiten in het nu.
De oorzaak van piekeren, stress en drukte in ons hoofd ligt vaak in ons zelf. Omdat we te veel en te ver doordenken.
“Ja maar wat als ik het zo doe, dan gebeurt vast zus.”
“Ze zei dit, maar ze bedoelde vast eigenlijk dat.”
“Als ik het zo doe, dan mag hij me vast niet meer.”
“Wedden dat als het op die manier gaat, dan zal het zo aflopen.”
“Het kan zo zijn, maar eigenlijk kan het ook dit of dat zijn.”
Als je in zo’n ‘doordenk-manie’ zit probeer jezelf dan eens te stoppen en bedenk wat de feiten zijn. Gewoon zoals het is, niet meer en niet minder. Denk logisch na en dat is het. Punt uit. Begin dan gewoon met stap één en daarna zie je wel weer verder.
Reset jezelf even als het ware. Da

Heb je moeilijke taak? Focus op de “taak”, niet op het “moeilijke”.

Heb je moeilijke taak? Focus op de “taak”, niet op het “moeilijke”.

We hebben allemaal weleens een taak of iets om te doen wat niet zo leuk is of moeilijk. Dan kunnen we nogal de neiging hebben om al onze gedachten m.b.t. die taak alleen maar te richten op hoe lastig het gaat zijn, ken je dat?

Terwijl het toch echt fijner, makkelijker en logischer is om het accent niet zo te leggen op het “moeilijke” deel, maar gewoon op de feitelijke taak die je moet. Linksom of rechtsom, je moet het gewoon doen.

Dus neem controle over die negatieve gedachten en schuif die aan te kant, zeg tegen jezelf “doe even normaal”, focus je op de taak zoals die is en doe het gewoon. Niet miepen, aan de slag!

Hetzelfde geldt voor hoe je tegen een hele dag aankijkt. Als je weet dat je iets moet gaan doen wat niet zo prettig is, dan kun je al wakker worden met het idee dat die hele dag waardeloos gaat zijn en je het liefst in bed wil

Neem geen sterke beslissingen op een zwak moment

Neem geen sterke beslissingen op een zwak moment.

“Slaap er een nachtje over”. Klinkt als een wat retro advies uit grootmoeders tijd, maar is wel een hele goede. Vooral als het gaat om (grote) beslissingen maken terwijl je emotioneel, angstig of onzeker bent.

Ik ben er op zich helemaal voor om te varen op je intuïtie en om toch echt door te pakken bij een beslissing zonder te blijven twijfelen. Maar dan wel vanuit kracht, rust, en zelfvertrouwen. Sterke beslissingen neem je als je je sterk voelt.

Als je ontevreden bent, neerslachtig of in een dip dan krijgt de hele wereld om je heen en alles wat daarin gebeurt een ‘negatief sausje’. Logisch dat ook je manier van denken en je beoordelingsvermogen daar ook een tik van mee krijgen.

Maak dus geen grote beslissingen als je heel emotioneel bent, zeker niet als dat komt door externe factoren. Wacht even tot de storm iets is gaan liggen voordat je onderweg gaat. Dan bepaal je tenminste

Een BasisBegripblog over kijken naar, blij zijn en werken met wat je wel hebt.

Kinderen geven het goede voorbeeld, namelijk werken met wat je hebt.

Waarom zijn we toch altijd zo bezig met wat we niet hebben, wat er nog gaat gebeuren en niet kunnen?

Kinderen leven veel meer in het moment dan volwassenen doen en dat is best jammer voor de volwassenen eigenlijk. Kinderen blijven niet zo hangen in wat er gebeurd is of wat er nog gaat komen. (“School is voorbij, daar hebben we het niet meer over. Geen idee wat er straks komt. Dus ik ga nu helemaal op in mijn spel”.) En tijdens dat spelen bijvoorbeeld, ‘werken’ ze met wat ze hebben. Een stuk papier, een touwtje, steentjes, gras, een lege fles. Het maakt niet uit (blijkbaar kun je overal soep van maken), ze zijn er uren zoet mee.

Wij als volwassenen zijn voornamelijk bezig met het streven naar of hopen op dingen die we niet hebben. Wat er allemaal fout kan gaan omdat we misschien iets niet kunnen. Of met wat er misschien wel of niet gaat gebeuren in de to