Maak realistische, postieve doelen voor jou, je kind en gezin

Maak realistische doelen voor jou, je kind en gezin (en voor andere dingen ook handig)

Geen één kind is hetzelfde en ze hebben ook allemaal een andere gebruiksaanwijzing. Zeker als er ook nog eens sprake is van bepaalde uitdagingen of diagnosen zijn zoals bijvoorbeeld ADHD of een aan autisme verwantestoornis.

Hoe groter de uitdaging, hoe meer dat vraagt van de ouder. Kennis van een bepaalde diagnose, kennis van het kind, kennis van de invloed van die diagnose op het specifieke kind en kennis van jezelf als ouder. En vervolgens, wat wil je en ga je doen met die kennis. Welke doelen heb je en zijn die realistisch?

Maar het vraagt ook om durven accepteren en loslaten, hoe lastig dat soms ook is. Loslaten van het ideaal plaatje wat je misschien in hoofd hebt, loslaten van jouw eigen ideeën hoe het zou moeten en wat een kind zou moeten kunnen, loslaten van het streven naar het groenere gras van de buren (“want vrienden kunnen wel zonder stress en gedoe e

Een kind kan sneller iets leren in kleine stappen met succeservaringen.

Soms moet een kind iets leren in kleine stapjes om niet te struikelen.

Een kind is aan het opgroeien en moet nog van alles leren terwijl het in ontwikkeling is. Dat gaat meestal prima. Gewoon zoals het gaat, met een beetje hulp. Maar soms zijn er dingen die iets minder vlot gaan en waar het kind wel wat extra hulp bij kan gebruiken. Zoals bijvoorbeeld beter eten, leren fietsen of ergens naar toe durven.

Als je merkt dat het aanleren van dat soort uitdagingen niet zo makkelijk gaat, kijk dan of het niet handiger is om het op te delen in kleine stapjes. Met dus steeds een succeservaring erbij.

Natuurlijk zou je willen dat een kind in één keer een heel bord opeet i.p.v. dat kleine beetje. Of dat hij/zij niet aan je been blijft plakken omdat je overal mee naar toe moet, maar gewoon met andere kinderen van de glijbaan durft. Maar soms zit dat er gewoon niet in of is het kind niet zo’n type. Dan kun je roepen dat het moet of dat het echt kan totdat je een on

#BasisBegripblog over pubers met grote zorgen door kleine vragen.

Pubers kunnen grote zorgen hebben door kleine vragen.

Er gebeurt echt super veel in het leven van een puber (wie heeft bedacht dat allemaal tegelijk op ze af te sturen?). Ze moeten naar het voortgezet onderwijs en de vertrouwde basisschool verlaten. Het lichaam verandert, gevoelens worden heftiger, ze proberen los te komen van de ouders (vaak door een beetje ruzie te maken) en vrienden worden opeens wel heel erg belangrijk.

Soms merk je dat een puber niet lekker in z’n vel zit. Misschien wel zodanig dat je als volwassene vermoedt dat er echt heel wat aan de hand is. Maar als je er naar vraagt dan kan het soms zoiets zijn als een opmerking van een mede-puber in de pauze (onderschat de druk van de pauzes niet), alle vriendinnen al ongesteld zijn behalve zij of dat de proefwerken van die ene leraar te moeilijk lijken.

De zorgen kunnen dan heel groot aanvoelen voor een puber, want alle emoties worden als zwaarder ervaren dan op andere leeftijden en nuanceren

#BasisBegripblog: reset de #aanpak van het #doel eens als het niet loopt en begin bij het begin.

Loopt het niet? Stel je doel eens bij en begin weer bij het begin.

Soms ben je al een tijdje bezig met een plan, een samenwerking, iemand te bewegen tot actie enz, maar gaat het voor geen meter. Jij of jullie komen niet vooruit en zeker niet in de buurt van het einddoel. Dit kan je overkomen in je privé leven of tijdens het werk.
Het kan allerlei oorzaken hebben. Het kan liggen bij jezelf of je denkt dat het komt door de ander (of door de combi).

Blijf je dan zwoegen om het oorspronkelijke einddoel te halen of ga je een tussen-doel stellen? Namelijk er achter zien te komen waarom jij of jullie er niet komen. Zonder aannames, invullingen, frustraties en onzekerheden, maar gewoon even terug naar de basis en begin bij het begin.

Stel een aantal vragen. Waarom lukt het je niet? Waarom lijkt de ander niet mee te kunnen werken? Waarom zitten jullie niet op een lijn? Is het doel ondertussen nog echt wel een goed doel? Waarom werkt je aanpak niet?

Als h

#BasisBegripBlog: Stel dat bepaald gedrag van een kind een doel heeft voor hem of haar?

Een kind laat vaak niet zomaar bepaald gedrag zien (en een volwassene trouwens ook niet).

Er zit vaak iets achter het gedrag van een kind. De neiging ontstaat vaak om direct te zoeken naar een oplossing of een verandering voor het gedrag, maar wat als het voor een kind een doel heeft voor zichzelf om dat te doen? Dan kan er wel van alles geïnvesteerd worden om het af te leren, maar de oorzaak blijft.

Als je niet weet waarom een kind iets doet dan weet je ook niet hoe het kind het best te begeleiden. Bijvoorbeeld als ze druk zijn, vaak is dat echt niet alleen maar vervelend gedrag. Het kan een uiting van onzekerheid zijn, een enorm opgebouwde bult aan energie door heel gevoelig zijn voor prikkels, na-aap gedrag, ontlading van stress of spanning, een manier om rustig te worden voordat hij/zij aan het huiswerk kan, het saai vinden van rekenen en “ontploffen” van de wens iets te kunnen doen.

Vaak is gedrag een tegen-reactie op iets anders of een onbew

#BasisBegripBlog (even tussendoor): prachtig staaltje puber gedrag op de Eiffeltoren.

Prachtig staaltje puber gedrag op de Eiffeltoren.

Gisteren was ik op de Eiffeltoren en kreeg een leuke demonstratie van de hersenontwikkeling en het bijhorende, typische gedrag van pubers. Ik vond het heel grappig om te observeren, andere toeristen waren mogelijk wat minder enthousiast.

Op de tweede etage van de Eiffeltoren gingen de liftdeuren open en stormde er een groep van zo’n  15 pubers met z’n allen naar buiten. Hun doel was de reling dus kozen ze massaal voor het meest dichtstbijzijnde punt. Gewoon hoppa, vlak voor de uitgang van de lift. Ze omringenden de enkele, nietsvermoedende toerist die daar probeerde een foto te nemen (mislukt en bewogen toen dus) en blokkeerde compleet de doorloop vanuit de lift. Onmiddellijk sloegen ze aan het selfieën en de resultaten moesten natuurlijk direct, ter plekke door elkaar bewonderd worden. Wat voor nog meer stagnatie zorgde.

Kortom, de puber op z’n best:

  • Lekker op zoek naar snelste

#BasisBegripBlog: Denk niet te volwassen over opmerkingen van een kind.

Zo’n opmerking voelt toch een beetje naar

Kinderen kunnen soms van die opmerkingen maken die toch een beetje naar voelen.
“Ik vind je nooit meer lief”
“Je bent de stomste”
“Ik vind je echt niet leuk”

Bedenk dan dat het echt niet persoonlijk is. Een kind heeft namelijk nog niet de “emotionele intelligentie” (hersenontwikkeling) om bewust te bedenken hoe hij/zij iemand kan kwetsen met dingen die ze doen of zeggen. Dat kunnen wij volwassenen (helaas) wel, maar een kind flapt er gewoon een basale emotie uit of doet iets omdat het boos is bijvoorbeeld. Om het na 10 seconden weer te vergeten.

Dat betekent dan ook dat het handiger is om er zelf ook even overheen te stappen en het niet op te vatten alsof een andere volwassen het zegt. Ga dan bijvoorbeeld ook niet toegeven vanwege de opmerking dat hij/zij je nooit meer lief zal vinden, nadat je eerst had gezegd dat iets niet mocht. Want dan leert

Een kind heeft een gevoel van vertrouwen nodig voor het rustig kunnen opgroeien.

Een gevoel van vertrouwen is belangrijk voor een kind om rustig te kunnen opgroeien

En dan gaat het om een gevoel van vertrouwen op meerdere gebieden, namelijk:

  • Vertrouwen in zichzelf, zelfvertrouwen dus. Eén van de belangrijkere eigenschappen die je een kind kan meegeven. Ze halen dan een positief gevoel uit zichzelf. Dat kan o.a. de drang naar het zoeken van aandacht op andere manieren een stuk verminderen (boos doen, foute vrienden of ongezonde prikkels enz).
  • Dat ze aan iemand mogen en kunnen vertellen waar ze mee zitten en gevoelens of emoties mogen uiten.
  • Ze moeten er op kunnen vertrouwen dat ze altijd veilig zullen zijn en gesteund zullen worden door een, voor hun, belangrijk persoon.
  • Een gevoel van zekerheid dat er altijd mensen zullen zijn die van ze houden.
  • Dat ze kunnen vertrouwen op een bepaalde mate van rust, voorspelbaarheid en structuur in hun leven. Dus dat ze niet het idee hebben constant op hun hoede te moet

#Opvoeden van een #puber: een kunst van ‘loslaten binnen de grenzen’.

#Opvoeden van een #puber: een kunst van ‘loslaten binnen de grenzen’ De kunst van het opvoeden van een puber zit ‘m in de balans tussen loslaten en grenzen stellen. Dat klinkt niet makkelijk en dat is het ook niet. #Grenzen voor het grote geheel, een leidraad, heeft een puber nodig i.v.m. de #hersenontwikkeling (veel willen,…