#BasisBegripblog over onzekerheid. Heel logisch, totdat het logisch denken blokkeert.

Onzekerheid is heel logisch, totdat het logisch denken blokkeert

Moeilijke gesprekken die je moet voeren, lastige sociale interactie, omgang met kinderen of pubers kunnen je behoorlijk onzeker maken (of andere dingen). Als iets onbekend is en je weet niet wat er gaat gebeuren, dan kan dat een zenuwachtig gevoel geven.

Onzekerheid is heel normaal en gaat waarschijnlijk ook nooit helemaal weg. Dat hoeft ook niet. Sterker nog, het is zo menselijk dat het een illusie is dat je nooit meer ergens zenuwachtig voor zal zijn. (Lijkt me heerlijk overigens, maar dat zal nooit lukken.)
Je hoeft ook niet te streven naar een ‘onzekerheid-vrij-leven’. Je wordt dan alleen maar extra gestrest, als je ook nog bezig moet zijn met het vechten tegen die gevoelens.

Dus accepteer het gevoel van onzekerheid, maar parkeer het even als je het niet kan gebruiken of om ruimte te geven aan een ander gevoel. Namelijk het gevoel dat je ook weet van jezelf dat je het wel

#BasisBegripblog: reset de #aanpak van het #doel eens als het niet loopt en begin bij het begin.

Loopt het niet? Stel je doel eens bij en begin weer bij het begin.

Soms ben je al een tijdje bezig met een plan, een samenwerking, iemand te bewegen tot actie enz, maar gaat het voor geen meter. Jij of jullie komen niet vooruit en zeker niet in de buurt van het einddoel. Dit kan je overkomen in je privé leven of tijdens het werk.
Het kan allerlei oorzaken hebben. Het kan liggen bij jezelf of je denkt dat het komt door de ander (of door de combi).

Blijf je dan zwoegen om het oorspronkelijke einddoel te halen of ga je een tussen-doel stellen? Namelijk er achter zien te komen waarom jij of jullie er niet komen. Zonder aannames, invullingen, frustraties en onzekerheden, maar gewoon even terug naar de basis en begin bij het begin.

Stel een aantal vragen. Waarom lukt het je niet? Waarom lijkt de ander niet mee te kunnen werken? Waarom zitten jullie niet op een lijn? Is het doel ondertussen nog echt wel een goed doel? Waarom werkt je aanpak niet?

Als h

#BasisBegripBlog: Stel dat bepaald gedrag van een kind een doel heeft voor hem of haar?

Een kind laat vaak niet zomaar bepaald gedrag zien (en een volwassene trouwens ook niet).

Er zit vaak iets achter het gedrag van een kind. De neiging ontstaat vaak om direct te zoeken naar een oplossing of een verandering voor het gedrag, maar wat als het voor een kind een doel heeft voor zichzelf om dat te doen? Dan kan er wel van alles geïnvesteerd worden om het af te leren, maar de oorzaak blijft.

Als je niet weet waarom een kind iets doet dan weet je ook niet hoe het kind het best te begeleiden. Bijvoorbeeld als ze druk zijn, vaak is dat echt niet alleen maar vervelend gedrag. Het kan een uiting van onzekerheid zijn, een enorm opgebouwde bult aan energie door heel gevoelig zijn voor prikkels, na-aap gedrag, ontlading van stress of spanning, een manier om rustig te worden voordat hij/zij aan het huiswerk kan, het saai vinden van rekenen en “ontploffen” van de wens iets te kunnen doen.

Vaak is gedrag een tegen-reactie op iets anders of een onbew

#BasisBegripBlog (even tussendoor): prachtig staaltje puber gedrag op de Eiffeltoren.

Prachtig staaltje puber gedrag op de Eiffeltoren.

Gisteren was ik op de Eiffeltoren en kreeg een leuke demonstratie van de hersenontwikkeling en het bijhorende, typische gedrag van pubers. Ik vond het heel grappig om te observeren, andere toeristen waren mogelijk wat minder enthousiast.

Op de tweede etage van de Eiffeltoren gingen de liftdeuren open en stormde er een groep van zo’n  15 pubers met z’n allen naar buiten. Hun doel was de reling dus kozen ze massaal voor het meest dichtstbijzijnde punt. Gewoon hoppa, vlak voor de uitgang van de lift. Ze omringenden de enkele, nietsvermoedende toerist die daar probeerde een foto te nemen (mislukt en bewogen toen dus) en blokkeerde compleet de doorloop vanuit de lift. Onmiddellijk sloegen ze aan het selfieën en de resultaten moesten natuurlijk direct, ter plekke door elkaar bewonderd worden. Wat voor nog meer stagnatie zorgde.

Kortom, de puber op z’n best:

  • Lekker op zoek naar snelste

#BasisBegripBlog: Denk niet te volwassen over opmerkingen van een kind.

Zo’n opmerking voelt toch een beetje naar

Kinderen kunnen soms van die opmerkingen maken die toch een beetje naar voelen.
“Ik vind je nooit meer lief”
“Je bent de stomste”
“Ik vind je echt niet leuk”

Bedenk dan dat het echt niet persoonlijk is. Een kind heeft namelijk nog niet de “emotionele intelligentie” (hersenontwikkeling) om bewust te bedenken hoe hij/zij iemand kan kwetsen met dingen die ze doen of zeggen. Dat kunnen wij volwassenen (helaas) wel, maar een kind flapt er gewoon een basale emotie uit of doet iets omdat het boos is bijvoorbeeld. Om het na 10 seconden weer te vergeten.

Dat betekent dan ook dat het handiger is om er zelf ook even overheen te stappen en het niet op te vatten alsof een andere volwassen het zegt. Ga dan bijvoorbeeld ook niet toegeven vanwege de opmerking dat hij/zij je nooit meer lief zal vinden, nadat je eerst had gezegd dat iets niet mocht. Want dan leert