Parkeer je angst en negeer je onzekerheden even.

Parkeer je angst en negeer je onzekerheden even.

Oké, je moet even oefenen, het kost even wat tijd en bewustwording en het zal je niet altijd even goed afgaan. Maar het kan…..je angst parkeren en je onzekerheid negeren op het moment dat je iets moeilijks moet gaan doen.

Enorm balen van die spanning in je, vechten tegen je onzekerheid en eisen van jezelf dat je echt niet angstig mag zijn levert vaak nog meer stress op. Dus dat heeft niet zoveel zin.

Maar ik heb gemerkt dat je wel gewoon je angst en onzekerheid opzij kan zetten. Gewoon even niet naar luisteren. En dan op dat moment heel snel aan die lastige taak beginnen, zodat je je niet meer kan bedenken. Voordat je het weet heb je het gedaan, een succeservaring in de pocket en dus meer zelfvertrouwen voor de lange termijn.

Probeer het gewoon eens of vraag bijvoorbeeld korte online-coaching per mail aan, mocht je wat advies willen hebben.

Succes,

Hoeveel negatieve dingen denk en zeg jij op een dag?

Hoeveel negatieve dingen denk en zeg jij op een dag?

Probeer eens bij jezelf op te merken hoeveel negatieve dingen (angst, ergernis, irritatie, stress) je wel niet denkt, zegt of opmerkt op een dag. Dat is echt best veel. En probeer dan eens die gedachten te stoppen (ja, dat kan! Er zit toch geen aliën in je hoofd die oncontroleerbare gedachten instraalt?) of zeg die dingen gewoon niet.
Dat is nog best lastig maar ook leerzaam, die bewustwording. Zeker als je die negatieve gedachten toetst aan de werkelijkheid. Dan blijken ze vaak toch iets minder reëel te zijn en niet zo op feiten gebaseerd.

Bewust proberen een dagje alleen iets positiefs te zeggen i.p.v. klagen, zeuren en kattig doen, daar knapt een mens echt van op (en veel gezelliger voor de omgeving).

Groet Sandra

<img class="alignnone size-medium wp-image-1637" src="http://basisbegrip.nl/wp-content/uploads/2016/09/20160819_064826_wm-2-300×169.jpg&quot; alt="stralen" width="300" height="169" src

Als iemand niet om advies vraagt, geef het dan ook niet

Als iemand niet om advies of je mening vraagt, geef het dan ook niet.

Aangezien we allemaal anders zijn (gelukkig maar) doen we dingen ook allemaal anders. Dan is het eigenlijk vreemd dat we een ander soms gaan vertellen hoe het zit of hoe het moet, toch? Ongevraagd bedoel ik dan hè.

Kijk, als een actie van een ander buiten de wettelijke kaders valt, totaal respectloos is, enorm storend voor jou of echt erg schadelijk is voor diegene zelf dan kun je overwegen of het meerwaarde heeft om jouw idee hierover te verkondigen.

Maar als iemand er verder niet om vraagt, hoef je je echt niet overal tegenaan te bemoeien en alle problemen van een ander op te lossen. En is het niet nodig jouw mening als vaststaand feit te deponeren.

Het is ook wel een beetje raar, als je er goed over nadenkt. Waarom weet je zeker dat jouw idee of oplossing ook werkt voor een ander? Terwijl diegene echt een ander karakter heeft, in andere omstandigheden leeft en andere ervaringen he