Professionals, ga er eens vanuit dat je het goed doet. Een BasisBegripblog over vertrouwen in eigen aanpak.

Ga er eens vanuit dat je het goed doet, met goede intenties, kennis en kunde.

Professionals in de zorg, professionals die werken in het sociale domein of het onderwijs, die omgaan met kinderen, gezinnen of mensen in het algemeen (volgens mij had ik beter ‘iedereen’ kunnen zeggen inmiddels) kunnen weleens de neiging hebben om in moeilijke situaties er vanuit te gaan dat het niet goed zal gaan. “Diegene zal wel boos worden”, “als ik maar geen klacht krijg”, “wat als zij de zorgen niet zien”, “ik durf dat niet te zeggen”. Of, als er wel boosheid of onvrede is, onmiddellijk in de stress schieten, verklaringen en excuses maken voor hetgeen gezegd of gedaan is.

Overigens, voor ik verder ga, zeg ik niet dat er geen fouten gemaakt worden. Het is mensenwerk en alle mensen kunnen fouten maken. Dit gaat over het bij voorbaat er al vanuit gaan dat de aanpak van een moeilijke situatie of gesprek een “ellende” zal worden. Een gebrek aan zelfvertrouwen eigenlijk, waarbij toch veel mensen twijfelen aan zichzelf in hun professionele leven.

Als je er over nadenkt is dat getwijfel aan eigen kunnen best raar, feitelijk gezien. Als het goed is, is een professional opgeleid voor zijn/haar vak, voert hij/zij dat uit naar eer en geweten, met kennis en kunde. Heeft hij/zij het beste voor met bijvoorbeeld cliënten (of leerlingen, gezinnen, patiënten, de medeburger), waarvoor hij/zij de situatie en veiligheid wil verbeteren en zorgen wil verminderen. De professional heeft er geen belang bij om iets expres verkeerd te willen doen of irritant te willen zijn. Hij of zij wil gewoon goed het vak uitoefenen.

Natuurlijk is het bespreken van moeilijke situaties of zorgen met een cliënt echt wel lastig. Maar je zou het niet doen als je niet dacht dat het echt zinvol is en de situatie (van iemand) kan verbeteren. Dat moet je dan ook uitstralen. Als je zelf als professional niet achter je boodschap en goede intenties staat, dan komt dat ook echt niet over als zodanig. Met inderdaad dan wel achterdocht, afwijzing en boosheid als gevolg.

Iemand kan ook echt boos worden, maar vaak is dat onzekerheid, angst of frustratie over iets persoonlijks. Misschien is diegene van binnen juist wel hartstikke blij dat iemand eindelijk oog heeft voor de moeilijke omstandigheden van hem/haar. Wilde diegene er eigenlijk al langer over spreken, maar durfde dat niet.

Samengevat, als je als professional:

  • het beste voor hebt met je cliënten (of leerlingen, gezinnen, patiënten, de medeburger),
  • je verstand hebt van wat je doet,
  • je vak naar eer en geweten uitvoert,
  • zorgvuldig je overwegingen hebt gemaakt,
  • je wilt samenwerken met de cliënt,
  • je wilt helpen,
  • je houdt aan regels wat betreft privacy en goed hulpverlenerschap,
  • je alles goed documenteert,
  • en je de goede intentie hebt de veiligheid en situatie te verbeteren,

dan mag je trots zijn op het werk wat je doet en achter je eigen boodschap en acties staan. Dat zul je dan ook uitstralen en dat geeft de ander tegenover je het vertrouwen.

Klinkt het makkelijker gezegd dan gedaan? Dat snap ik, maar probeer er dan toch eens (logisch) over na te denken, het een beetje toe te passen en je zenuwen even te parkeren. Dat kan net even minder onzeker maken. Groet, Sandra.

Even een steuntje in de rug daarbij nodig, van iemand met ervaring en kennis van zaken maar die als buitenstaander wel een frisse blik heeft en onafhankelijk is? Kijk op http://www.basisbegrip.nl en neem gerust even contact op. 

narcissen

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s