#communicatie en #omgang #advies: ken je eigen grenzen

Je kent het wel, dat gevoel van “waar ben ik nu in terecht gekomen”. Je bent ergens in meegezogen terwijl je achteraf weet dat dat niet zo handig was. Want je voelt je er niet meer zo goed bij. Dat gebeurt weleens als je met mensen werkt, zonder dat je het echt door hebt. Vaak heb je de beste bedoelingen, reageer je op iemands emoties, weet je even op dat moment niet hoe je anders moet reageren (en later wel, dat is altijd zo irritant) en gaat het gewoon geleidelijk. Maar achteraf weet je eigenlijk niet of het helemaal goed was hoe je gereageerd hebt.

Situaties die zich wel eens voordoen: Iemand heeft je iets verteld waar je niet over mag praten met een ander wat jou in een lastig pakket plaatst. Een ouder klaagt over de ex, maar daar mag je niets over zeggen. Mensen kunnen niet met elkaar in een ruimte, waardoor jij je in allerlei bochten moet wringen voor dubbele afspraken en communicatie (en dat heb je per ongeluk toegezegd). Vervelende verhalen “waar je niets mee hoeft, dat je het alleen maar weet.” Of dat je gevraagd wordt om iets in een brief of verslag te noteren over het gedrag van een ander persoon (“dan staat het tenminste ergens, voor een komende rechtzaak ofzo”). Etc, etc, etc….

Belangrijk is dat je oefent te luisteren naar je onderbuiksgevoel, want je weet vaak wel wanneer je alert moet zijn. Alert om te zorgen dat je oplet, even niet meegaat in emoties (maar wel empathisch overkomt natuurlijk) en de situatie even “van buiten” bekijkt. En dan ga je je bewust worden van je grenzen, de grenzen aan:

  • jouw taken en verantwoordelijkheden,
  • wat nog bij jouw functie en mogelijkheden hoort om te doen,
  • jouw principes,
  • hoeveel inspanning werkelijk van jouw verwacht mag worden,
  • jouw kennis en kunde,
  • waar jij voor jezelf nog achter staat.

Daar ben je zelf de baas over. Geef direkt aan dat je er voor iedereen bent, dat je neutraal bent en eerlijkheid belangrijk vindt. Dat je gaat voor hoor en wederhoor en dat je dingen niet wil horen als je er toch niets mee kan/mag/hoeft. Dat je niet in een positie terecht kan komen waarbij jij moet kiezen of dingen geheim moet houden, maar dat je wil samenwerken. Dat je alleen dingen noteert die jij zelf gezien of gehoord hebt.

Wijs daarnaast iemand op eigen verantwoordelijkheden, kracht en vermogen om zaken op te lossen of samen te werken. Daar help je iemand veel meer mee, ook al bedoel je nog zo goed.

Natuurlijk geldt dit niet voor alle gesprekken, maar wel bij die gesprekken waarbij dat stemmetje in achterhoofd begint te fluisteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s