#puber-#ouder #communicatie: lastig evenwicht

Ouders willen soms graag alles weten wat hun puber doet. Vaak met goede bedoelingen; omdat ze bang zijn dat er iets ergs gebeurt. Een puber wil juist niet dat zijn ouders alles weten, want hij/zij is zich aan het losmaken en een eigen identiteit aan het ontwikkelen.

Dus de puber zegt niet zoveel. De ouder gaat dan steeds meer vragen. De puber krijgt het benauwd en zegt nog minder. En de ouder vertrouwt het niet en vraagt maar door. Resultaat: stilte, spanning en stress.

Natuurlijk is het goed en essentieel dat de ouder interesse heeft in het leven van zoon of dochter. Maar is het zo belangrijk dat je als ouder echt alles weet? Of is het belangrijk dat de puber weet dat hij/zij naar de ouder toe kan gaan als er iets is?

Houd de vragen wat luchtiger: interesse op een niet beklemmende manier. Geef de puber het gevoel dat je hem/haar vertrouwt, dat versterkt het zelfvertrouwen en dus de weerbaarheid tegen “gevaar”. Leg uit waarom je zoveel vraagt en wat je eng vindt als ouder (en dat je het fijn zou vinden als ze een beetje vertellen, dat wat ze kwijt willen). En laat weten dat je er voor ze bent zonder oordeel als er iets is.
Ze zullen dan meer vertellen uit zichzelf dan je zou verwachten.
image

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s